[ερωτικά ποιήματα 2004-2025]
Η θάλασσά μου
κι η θάλασσά σου
μία θάλασσα
και μέσα κολυμπάμε αιώνες τώρα
αγκαλιαζόμαστε στη μέση του πελάγους
σφίγγουν τα χέρια
σφίγγουν χείλη
η ανάσα μας
και φτάνουμε ενωμένοι πια στην ίδια ακτή
άλλοτε του ενός και άλλοτε του άλλου
αδέρφια και οι εκεί που περιμένουνε
αδέρφια κι οι εδώ που μας ζητάνε
γινόμαστε ένα οι δυο ώσπου να φτάσουμε
μας τρώει τη σάρκα η αλμύρα δίνοντάς μας
μία ψυχή μία ευχή ένα χαμόγελο
να μείνουμε ελεύθεροι στο σύμπαν
