ΟΙ ΔΟΥΛΕΣ

Οι δούλες

[Κείμενα και φωτογραφίες από την παράσταση της ομάδας Σημείο Μηδέν]

Στις Δούλες όλα είναι θέατρο μέσα στο θέατρο… μέσα στο θέατρο... Οι δύο Δούλες «παίζουν» την ταύτισή τους με την εξουσία, τη δυσφορία τους, την εξέγερσή τους, την αυτοκτονία τους ενώπιον της Κυρίας, η οποία χειραγωγεί και καθοδηγεί αυτό το «θεατρικό» παιχνίδι ζωής και θανάτου. Οι Δούλες αποτελούν ένα αγωνιώδες προμήνυμα κινδύνου από το μέλλον, το όχι και τόσο μακρινό, καθώς βαδίζουμε με μεγάλη ταχύτητα στο χείλος της αβύσσου.

Και όμως. Το θέατρο της εθελοδουλείας, το θέατρο της ύστατης μορφής ζωής στον πλανήτη, το θέα­τρο που παίζεται στο χείλος της αβύσσου, ενώπιος ενωπίω με την ιστορία ως τραγωδία, θα μετατρέπεται πάντα σε πανηγύρι των καταπιεσμένων, θα απελευθερώνει την εξεγερσιακή ενόρμηση υπεράσπισης της ζωής ενάντια σε όλες τις δυνάμεις του θανάτου. Μέσα από αυτές τις ρωγμές και τα ρήγματα θα αποκαλύπτεται πάντα η ρέουσα λάβα της ζωής, έτοιμη να τυλίξει μέσα στο καθαρτήριο πυρ όλες τις γρανιτένιες ηπείρους της εθελοδουλείας, του αυτο-εγκλεισμού και της απο-ανθρωποποίησης.